Últimos estrenos Series Series
Terror bajo la tierra 6: Un día frío en el infierno
838 votos, promedio: 3,60 de 5838 votos, promedio: 3,60 de 5838 votos, promedio: 3,60 de 5838 votos, promedio: 3,60 de 5838 votos, promedio: 3,60 de 5

Calificacion 5,2
Género:

Action/ Torror

País: USA
Duración: 1h 38min
Año: 1 May 2018
Director: Don Michael Paul
Reparto:
Michael Gross, Jamie Kennedy, Tanya van Graan, Jamie-Lee Money, Jenna Upton, Jay Anstey, Greg Kriek, Stephanie Schildknecht
Selecciona una Opción para Reproducir el video.

Opciones de descarga Servidor Idioma Calidad Contraseña
Op 1 Torrent Latino (Dual - Ingles) Full HD 1080p
Op 2 Mega Latino (Dual - Ingles) Full HD 1080p
Op 3 Mediafire Latino (Dual - Ingles) Full HD 1080p cc
Op 5 Openload Latino Full HD 1080p
Op 6 Rapidvideo Latino Full HD 1080p
Op 8 Uploaded Latino (Dual - Ingles) Full HD 1080p

Terror bajo la tierra 6: Un día frío en el infierno

Tremors: A Cold Day in Hell

Terror bajo la tierra 6: Un día frío en el infierno Burt Gummer y su hijo Travis están en una estación de investigación en un lugar remoto, donde deben luchar en contra de los graboids que se han convertido en armas vivientes.

 

Critica

No tengo palabras para calificar este bodrio de “Temblores 6: Un Día En El Infierno”. Es lo peor que he visto.
Y eso que me encantó toda la saga de “Temblores” pero qué pasó.
Pasó lo siguiente: Sucede en el hielo, en el helicóptero y en otros lugares y si sucediera en el desierto como en las otras sagas quedaba algo mejor.
Tiene muchas fallas que acaba de hacerse pesada. No aguanté toda la película y tuve que sacarla porque me aburría.
Miraba el final para ver cómo terminaba.
Los bichos que salen del suelo buenos pero mejorables y los efectos especiales dejaban mucho que desear.
Michael Gross es el único de la primera entrega que trabaja y buena actuación pero mejorable mientras las otras sagas me encantaron.

D
Idioma Latino
Calificacion უფ­ლის­წულ­მა ზე­დაც არ შე­ხე­და დე­და­ბერს. ისა­რი მო­ზი­და და ის­რო­ლა. შვე­ლი არც შერ­ხე­უ­ლა... მაგ­რამ სა­ნამ ისა­რი მის­წვდე­ბო­და, მშვე­ნი­ერ ყმაწ­ვილ ქა­ლად გა­და­იქ­ცა, ისა­რი მხარ­ში მოხ­ვდა და ძირს და­ე­ცა. აღელ­ვე­ბუ­ლი უფ­ლის­წუ­ლი მის­კენ გა­იქ­ცა. ჯა­დო­ქა­რი მას შუბ­ლშეკ­რუ­ლი მის­ჩე­რე­ბო­და. უფ­ლის­წულ­მა ჰკითხ­ა, - ვინ ბრძან­დე­ბი­თო? - მე უსი­ე­რი ტყის ჯა­დო­ქა­რი ვარ... - და­მეხ­მა­რეთ, ეს ქა­ლიშ­ვი­ლი უნ­და გა­და­ვარ­ჩი­ნოთ! - ვი­თომ რა­ტომ უნ­და გა­ვა­კე­თო ეს? - ჩა­ი­ქირ­ქი­ლა ჯა­დო­ქარ­მა. - მოკ­ვდე­ბა! - გებ­რა­ლე­ბათ? უფ­ლის­წუ­ლი ქა­ლიშ­ვილს და­აც­ქერ­და. იგი ძალ­ზე ფერ­მიხ­დი­ლი იყო და მხრებ­ზე ქე­რა და­ლა­ლე­ბი ეფი­ნა. უფ­ლის­წულ­მა ამო­ი­ოხ­რა და თან­ხმო­ბის ნიშ­ნად თა­ვი და­უქ­ნი­ა. ჯა­დო­ქარ­მა ხე­ლი ხელს შე­მოჰ­კრა, ქა­ლიშ­ვილ­მა თვა­ლე­ბი გა­ა­ხი­ლა, წა­მოდ­გა და ჭრი­ლო­ბა მყის­ვე მო­უ­შუშ­და. უფ­ლის­წულ­მა და­ა­პი­რა მას სიყ­ვა­რულ­ში გა­მოს­ტყდო­მო­და, მაგ­რამ ქა­ლიშ­ვი­ლი ისევ შვლად იქ­ცა და ტყე­ში გა­უ­ჩი­ნარ­და. გულ­მოკ­ლუ­ლი უფ­ლის­წუ­ლი ჯა­დო­ქარს მი­უბ­რუნ­და: - ეს რა ჯა­დო გა­უ­კე­თეთ? ახ­ლა­ვე და­მიბ­რუ­ნეთ ის ქა­ლიშ­ვი­ლი, თო­რემ... - მე­მუქ­რე­ბი კი­დეც? სამ­წუ­ხა­როდ, ვხე­დავ, რომ შე­ნი გუ­ლი ჯერ არ მომ­ბა­ლა. ეს ქა­ლიშ­ვი­ლი ჩე­მი ნათ­ლუ­ლი­ა, მაგ­რამ მი­სი ღირ­სი არა ხარ, ამი­ტომ ტყე­ში იხე­ტი­ა­ლებ მა­ნამ, სა­ნამ ნამ­დვი­ლი რა­ინ­დი­ვით კე­თი­ლი და მა­მა­ცი არ გახ­დე­ბი. ამის თქმა იყო და ჯა­დო­ქა­რი გა­უ­ჩი­ნარ­და. უფ­ლის­წუ­ლი მარ­ტო დარ­ჩა. ასი დღე და ასი ღა­მე და­ე­ხე­ტე­ბო­და უფ­ლის­წუ­ლი ტყე­ში. თა­ვი­დან ძა­ლი­ან გაბ­რა­ზე­ბუ­ლი იყო ჯა­დო­ქარ­ზე და წყევ­ლა-­კრულ­ვით იხ­სე­ნი­ებ­და მას, მაგ­რამ ნელ­-ნე­ლა ჩა­უ­ფიქ­რდა თა­ვის საქ­ცი­ელს. გა­ზაფ­ხუ­ლის ერთ დი­ლას, რო­გორც იქ­ნა, ღი­მი­ლით და უდარ­დე­ლად გა­იღ­ვი­ძა: მის წი­ნა­შე ის ქა­ლიშ­ვი­ლი იდ­გა და უღი­მო­და. უფ­ლის­წუ­ლი და ქა­ლიშ­ვი­ლი ბედ­ნი­ე­რად ცხოვ­რობ­დნენ და რო­ცა მე­ფე გარ­და­იც­ვა­ლა, ბრძნუ­ლად და სა­მარ­თლი­ა­ნად მარ­თავ­დნენ სა­მე­ფოს.
Año უფ­ლის­წულ­მა ზე­დაც არ შე­ხე­და დე­და­ბერს. ისა­რი მო­ზი­და და ის­რო­ლა. შვე­ლი არც შერ­ხე­უ­ლა... მაგ­რამ სა­ნამ ისა­რი მის­წვდე­ბო­და, მშვე­ნი­ერ ყმაწ­ვილ ქა­ლად გა­და­იქ­ცა, ისა­რი მხარ­ში მოხ­ვდა და ძირს და­ე­ცა. აღელ­ვე­ბუ­ლი უფ­ლის­წუ­ლი მის­კენ გა­იქ­ცა. ჯა­დო­ქა­რი მას შუბ­ლშეკ­რუ­ლი მის­ჩე­რე­ბო­და. უფ­ლის­წულ­მა ჰკითხ­ა, - ვინ ბრძან­დე­ბი­თო? - მე უსი­ე­რი ტყის ჯა­დო­ქა­რი ვარ... - და­მეხ­მა­რეთ, ეს ქა­ლიშ­ვი­ლი უნ­და გა­და­ვარ­ჩი­ნოთ! - ვი­თომ რა­ტომ უნ­და გა­ვა­კე­თო ეს? - ჩა­ი­ქირ­ქი­ლა ჯა­დო­ქარ­მა. - მოკ­ვდე­ბა! - გებ­რა­ლე­ბათ? უფ­ლის­წუ­ლი ქა­ლიშ­ვილს და­აც­ქერ­და. იგი ძალ­ზე ფერ­მიხ­დი­ლი იყო და მხრებ­ზე ქე­რა და­ლა­ლე­ბი ეფი­ნა. უფ­ლის­წულ­მა ამო­ი­ოხ­რა და თან­ხმო­ბის ნიშ­ნად თა­ვი და­უქ­ნი­ა. ჯა­დო­ქარ­მა ხე­ლი ხელს შე­მოჰ­კრა, ქა­ლიშ­ვილ­მა თვა­ლე­ბი გა­ა­ხი­ლა, წა­მოდ­გა და ჭრი­ლო­ბა მყის­ვე მო­უ­შუშ­და. უფ­ლის­წულ­მა და­ა­პი­რა მას სიყ­ვა­რულ­ში გა­მოს­ტყდო­მო­და, მაგ­რამ ქა­ლიშ­ვი­ლი ისევ შვლად იქ­ცა და ტყე­ში გა­უ­ჩი­ნარ­და. გულ­მოკ­ლუ­ლი უფ­ლის­წუ­ლი ჯა­დო­ქარს მი­უბ­რუნ­და: - ეს რა ჯა­დო გა­უ­კე­თეთ? ახ­ლა­ვე და­მიბ­რუ­ნეთ ის ქა­ლიშ­ვი­ლი, თო­რემ... - მე­მუქ­რე­ბი კი­დეც? სამ­წუ­ხა­როდ, ვხე­დავ, რომ შე­ნი გუ­ლი ჯერ არ მომ­ბა­ლა. ეს ქა­ლიშ­ვი­ლი ჩე­მი ნათ­ლუ­ლი­ა, მაგ­რამ მი­სი ღირ­სი არა ხარ, ამი­ტომ ტყე­ში იხე­ტი­ა­ლებ მა­ნამ, სა­ნამ ნამ­დვი­ლი რა­ინ­დი­ვით კე­თი­ლი და მა­მა­ცი არ გახ­დე­ბი. ამის თქმა იყო და ჯა­დო­ქა­რი გა­უ­ჩი­ნარ­და. უფ­ლის­წუ­ლი მარ­ტო დარ­ჩა. ასი დღე და ასი ღა­მე და­ე­ხე­ტე­ბო­და უფ­ლის­წუ­ლი ტყე­ში. თა­ვი­დან ძა­ლი­ან გაბ­რა­ზე­ბუ­ლი იყო ჯა­დო­ქარ­ზე და წყევ­ლა-­კრულ­ვით იხ­სე­ნი­ებ­და მას, მაგ­რამ ნელ­-ნე­ლა ჩა­უ­ფიქ­რდა თა­ვის საქ­ცი­ელს. გა­ზაფ­ხუ­ლის ერთ დი­ლას, რო­გორც იქ­ნა, ღი­მი­ლით და უდარ­დე­ლად გა­იღ­ვი­ძა: მის წი­ნა­შე ის ქა­ლიშ­ვი­ლი იდ­გა და უღი­მო­და. უფ­ლის­წუ­ლი და ქა­ლიშ­ვი­ლი ბედ­ნი­ე­რად ცხოვ­რობ­დნენ და რო­ცა მე­ფე გარ­და­იც­ვა­ლა, ბრძნუ­ლად და სა­მარ­თლი­ა­ნად მარ­თავ­დნენ სა­მე­ფოს.
Duración უფ­ლის­წულ­მა ზე­დაც არ შე­ხე­და დე­და­ბერს. ისა­რი მო­ზი­და და ის­რო­ლა. შვე­ლი არც შერ­ხე­უ­ლა... მაგ­რამ სა­ნამ ისა­რი მის­წვდე­ბო­და, მშვე­ნი­ერ ყმაწ­ვილ ქა­ლად გა­და­იქ­ცა, ისა­რი მხარ­ში მოხ­ვდა და ძირს და­ე­ცა. აღელ­ვე­ბუ­ლი უფ­ლის­წუ­ლი მის­კენ გა­იქ­ცა. ჯა­დო­ქა­რი მას შუბ­ლშეკ­რუ­ლი მის­ჩე­რე­ბო­და. უფ­ლის­წულ­მა ჰკითხ­ა, - ვინ ბრძან­დე­ბი­თო? - მე უსი­ე­რი ტყის ჯა­დო­ქა­რი ვარ... - და­მეხ­მა­რეთ, ეს ქა­ლიშ­ვი­ლი უნ­და გა­და­ვარ­ჩი­ნოთ! - ვი­თომ რა­ტომ უნ­და გა­ვა­კე­თო ეს? - ჩა­ი­ქირ­ქი­ლა ჯა­დო­ქარ­მა. - მოკ­ვდე­ბა! - გებ­რა­ლე­ბათ? უფ­ლის­წუ­ლი ქა­ლიშ­ვილს და­აც­ქერ­და. იგი ძალ­ზე ფერ­მიხ­დი­ლი იყო და მხრებ­ზე ქე­რა და­ლა­ლე­ბი ეფი­ნა. უფ­ლის­წულ­მა ამო­ი­ოხ­რა და თან­ხმო­ბის ნიშ­ნად თა­ვი და­უქ­ნი­ა. ჯა­დო­ქარ­მა ხე­ლი ხელს შე­მოჰ­კრა, ქა­ლიშ­ვილ­მა თვა­ლე­ბი გა­ა­ხი­ლა, წა­მოდ­გა და ჭრი­ლო­ბა მყის­ვე მო­უ­შუშ­და. უფ­ლის­წულ­მა და­ა­პი­რა მას სიყ­ვა­რულ­ში გა­მოს­ტყდო­მო­და, მაგ­რამ ქა­ლიშ­ვი­ლი ისევ შვლად იქ­ცა და ტყე­ში გა­უ­ჩი­ნარ­და. გულ­მოკ­ლუ­ლი უფ­ლის­წუ­ლი ჯა­დო­ქარს მი­უბ­რუნ­და: - ეს რა ჯა­დო გა­უ­კე­თეთ? ახ­ლა­ვე და­მიბ­რუ­ნეთ ის ქა­ლიშ­ვი­ლი, თო­რემ... - მე­მუქ­რე­ბი კი­დეც? სამ­წუ­ხა­როდ, ვხე­დავ, რომ შე­ნი გუ­ლი ჯერ არ მომ­ბა­ლა. ეს ქა­ლიშ­ვი­ლი ჩე­მი ნათ­ლუ­ლი­ა, მაგ­რამ მი­სი ღირ­სი არა ხარ, ამი­ტომ ტყე­ში იხე­ტი­ა­ლებ მა­ნამ, სა­ნამ ნამ­დვი­ლი რა­ინ­დი­ვით კე­თი­ლი და მა­მა­ცი არ გახ­დე­ბი. ამის თქმა იყო და ჯა­დო­ქა­რი გა­უ­ჩი­ნარ­და. უფ­ლის­წუ­ლი მარ­ტო დარ­ჩა. ასი დღე და ასი ღა­მე და­ე­ხე­ტე­ბო­და უფ­ლის­წუ­ლი ტყე­ში. თა­ვი­დან ძა­ლი­ან გაბ­რა­ზე­ბუ­ლი იყო ჯა­დო­ქარ­ზე და წყევ­ლა-­კრულ­ვით იხ­სე­ნი­ებ­და მას, მაგ­რამ ნელ­-ნე­ლა ჩა­უ­ფიქ­რდა თა­ვის საქ­ცი­ელს. გა­ზაფ­ხუ­ლის ერთ დი­ლას, რო­გორც იქ­ნა, ღი­მი­ლით და უდარ­დე­ლად გა­იღ­ვი­ძა: მის წი­ნა­შე ის ქა­ლიშ­ვი­ლი იდ­გა და უღი­მო­და. უფ­ლის­წუ­ლი და ქა­ლიშ­ვი­ლი ბედ­ნი­ე­რად ცხოვ­რობ­დნენ და რო­ცა მე­ფე გარ­და­იც­ვა­ლა, ბრძნუ­ლად და სა­მარ­თლი­ა­ნად მარ­თავ­დნენ სა­მე­ფოს.
838 votos, promedio: 3,60 de 5838 votos, promedio: 3,60 de 5838 votos, promedio: 3,60 de 5838 votos, promedio: 3,60 de 5838 votos, promedio: 3,60 de 5
×
¿Hola? Nos podrias regalar un "Me gusta"