Últimos estrenos Series Series
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars

Calificacion 7,2
Género:

Action/ Drama

País: South Korea
Duración: 2h 19min
Año: 14 December 2017
Director: Woo-seok Yang
Reparto:
Woo-sung Jung, Do-won Kwak, Eui-sung Kim, Kyeong-yeong Lee, Daniel Joey Albright, Kristen Dalton, Dean Dawson, Ron Donachie
Selecciona una Opción para Reproducir el video.

Opciones de descarga Servidor Idioma Calidad Contraseña
Op 1 Torrent Latino (Dual - Ingles) Full HD 1080p
Op 2 Mega Latino (Dual - Ingles) Full HD 1080p
Op 3 Mediafire Latino (Dual - Ingles) Full HD 1080p cc
Op 5 Openload Latino Full HD 1080p
Op 6 Rapidvideo Latino Full HD 1080p
Op 8 Uploaded Latino (Dual - Ingles) Full HD 1080p

Lluvia de acero

Steel Rain

Lluvia de acero Un golpe en Corea del Norte obliga a un agente a desertar al sur con otro agente, el “Número Uno”. Mientras varios operativos del norte los buscan a ambos, el agente tiene que trabajar con los surcoreanos para evitar una guerra nuclear.

D
Idioma Latino
Calificacion უფ­ლის­წულ­მა ზე­დაც არ შე­ხე­და დე­და­ბერს. ისა­რი მო­ზი­და და ის­რო­ლა. შვე­ლი არც შერ­ხე­უ­ლა... მაგ­რამ სა­ნამ ისა­რი მის­წვდე­ბო­და, მშვე­ნი­ერ ყმაწ­ვილ ქა­ლად გა­და­იქ­ცა, ისა­რი მხარ­ში მოხ­ვდა და ძირს და­ე­ცა. აღელ­ვე­ბუ­ლი უფ­ლის­წუ­ლი მის­კენ გა­იქ­ცა. ჯა­დო­ქა­რი მას შუბ­ლშეკ­რუ­ლი მის­ჩე­რე­ბო­და. უფ­ლის­წულ­მა ჰკითხ­ა, - ვინ ბრძან­დე­ბი­თო? - მე უსი­ე­რი ტყის ჯა­დო­ქა­რი ვარ... - და­მეხ­მა­რეთ, ეს ქა­ლიშ­ვი­ლი უნ­და გა­და­ვარ­ჩი­ნოთ! - ვი­თომ რა­ტომ უნ­და გა­ვა­კე­თო ეს? - ჩა­ი­ქირ­ქი­ლა ჯა­დო­ქარ­მა. - მოკ­ვდე­ბა! - გებ­რა­ლე­ბათ? უფ­ლის­წუ­ლი ქა­ლიშ­ვილს და­აც­ქერ­და. იგი ძალ­ზე ფერ­მიხ­დი­ლი იყო და მხრებ­ზე ქე­რა და­ლა­ლე­ბი ეფი­ნა. უფ­ლის­წულ­მა ამო­ი­ოხ­რა და თან­ხმო­ბის ნიშ­ნად თა­ვი და­უქ­ნი­ა. ჯა­დო­ქარ­მა ხე­ლი ხელს შე­მოჰ­კრა, ქა­ლიშ­ვილ­მა თვა­ლე­ბი გა­ა­ხი­ლა, წა­მოდ­გა და ჭრი­ლო­ბა მყის­ვე მო­უ­შუშ­და. უფ­ლის­წულ­მა და­ა­პი­რა მას სიყ­ვა­რულ­ში გა­მოს­ტყდო­მო­და, მაგ­რამ ქა­ლიშ­ვი­ლი ისევ შვლად იქ­ცა და ტყე­ში გა­უ­ჩი­ნარ­და. გულ­მოკ­ლუ­ლი უფ­ლის­წუ­ლი ჯა­დო­ქარს მი­უბ­რუნ­და: - ეს რა ჯა­დო გა­უ­კე­თეთ? ახ­ლა­ვე და­მიბ­რუ­ნეთ ის ქა­ლიშ­ვი­ლი, თო­რემ... - მე­მუქ­რე­ბი კი­დეც? სამ­წუ­ხა­როდ, ვხე­დავ, რომ შე­ნი გუ­ლი ჯერ არ მომ­ბა­ლა. ეს ქა­ლიშ­ვი­ლი ჩე­მი ნათ­ლუ­ლი­ა, მაგ­რამ მი­სი ღირ­სი არა ხარ, ამი­ტომ ტყე­ში იხე­ტი­ა­ლებ მა­ნამ, სა­ნამ ნამ­დვი­ლი რა­ინ­დი­ვით კე­თი­ლი და მა­მა­ცი არ გახ­დე­ბი. ამის თქმა იყო და ჯა­დო­ქა­რი გა­უ­ჩი­ნარ­და. უფ­ლის­წუ­ლი მარ­ტო დარ­ჩა. ასი დღე და ასი ღა­მე და­ე­ხე­ტე­ბო­და უფ­ლის­წუ­ლი ტყე­ში. თა­ვი­დან ძა­ლი­ან გაბ­რა­ზე­ბუ­ლი იყო ჯა­დო­ქარ­ზე და წყევ­ლა-­კრულ­ვით იხ­სე­ნი­ებ­და მას, მაგ­რამ ნელ­-ნე­ლა ჩა­უ­ფიქ­რდა თა­ვის საქ­ცი­ელს. გა­ზაფ­ხუ­ლის ერთ დი­ლას, რო­გორც იქ­ნა, ღი­მი­ლით და უდარ­დე­ლად გა­იღ­ვი­ძა: მის წი­ნა­შე ის ქა­ლიშ­ვი­ლი იდ­გა და უღი­მო­და. უფ­ლის­წუ­ლი და ქა­ლიშ­ვი­ლი ბედ­ნი­ე­რად ცხოვ­რობ­დნენ და რო­ცა მე­ფე გარ­და­იც­ვა­ლა, ბრძნუ­ლად და სა­მარ­თლი­ა­ნად მარ­თავ­დნენ სა­მე­ფოს.
Año უფ­ლის­წულ­მა ზე­დაც არ შე­ხე­და დე­და­ბერს. ისა­რი მო­ზი­და და ის­რო­ლა. შვე­ლი არც შერ­ხე­უ­ლა... მაგ­რამ სა­ნამ ისა­რი მის­წვდე­ბო­და, მშვე­ნი­ერ ყმაწ­ვილ ქა­ლად გა­და­იქ­ცა, ისა­რი მხარ­ში მოხ­ვდა და ძირს და­ე­ცა. აღელ­ვე­ბუ­ლი უფ­ლის­წუ­ლი მის­კენ გა­იქ­ცა. ჯა­დო­ქა­რი მას შუბ­ლშეკ­რუ­ლი მის­ჩე­რე­ბო­და. უფ­ლის­წულ­მა ჰკითხ­ა, - ვინ ბრძან­დე­ბი­თო? - მე უსი­ე­რი ტყის ჯა­დო­ქა­რი ვარ... - და­მეხ­მა­რეთ, ეს ქა­ლიშ­ვი­ლი უნ­და გა­და­ვარ­ჩი­ნოთ! - ვი­თომ რა­ტომ უნ­და გა­ვა­კე­თო ეს? - ჩა­ი­ქირ­ქი­ლა ჯა­დო­ქარ­მა. - მოკ­ვდე­ბა! - გებ­რა­ლე­ბათ? უფ­ლის­წუ­ლი ქა­ლიშ­ვილს და­აც­ქერ­და. იგი ძალ­ზე ფერ­მიხ­დი­ლი იყო და მხრებ­ზე ქე­რა და­ლა­ლე­ბი ეფი­ნა. უფ­ლის­წულ­მა ამო­ი­ოხ­რა და თან­ხმო­ბის ნიშ­ნად თა­ვი და­უქ­ნი­ა. ჯა­დო­ქარ­მა ხე­ლი ხელს შე­მოჰ­კრა, ქა­ლიშ­ვილ­მა თვა­ლე­ბი გა­ა­ხი­ლა, წა­მოდ­გა და ჭრი­ლო­ბა მყის­ვე მო­უ­შუშ­და. უფ­ლის­წულ­მა და­ა­პი­რა მას სიყ­ვა­რულ­ში გა­მოს­ტყდო­მო­და, მაგ­რამ ქა­ლიშ­ვი­ლი ისევ შვლად იქ­ცა და ტყე­ში გა­უ­ჩი­ნარ­და. გულ­მოკ­ლუ­ლი უფ­ლის­წუ­ლი ჯა­დო­ქარს მი­უბ­რუნ­და: - ეს რა ჯა­დო გა­უ­კე­თეთ? ახ­ლა­ვე და­მიბ­რუ­ნეთ ის ქა­ლიშ­ვი­ლი, თო­რემ... - მე­მუქ­რე­ბი კი­დეც? სამ­წუ­ხა­როდ, ვხე­დავ, რომ შე­ნი გუ­ლი ჯერ არ მომ­ბა­ლა. ეს ქა­ლიშ­ვი­ლი ჩე­მი ნათ­ლუ­ლი­ა, მაგ­რამ მი­სი ღირ­სი არა ხარ, ამი­ტომ ტყე­ში იხე­ტი­ა­ლებ მა­ნამ, სა­ნამ ნამ­დვი­ლი რა­ინ­დი­ვით კე­თი­ლი და მა­მა­ცი არ გახ­დე­ბი. ამის თქმა იყო და ჯა­დო­ქა­რი გა­უ­ჩი­ნარ­და. უფ­ლის­წუ­ლი მარ­ტო დარ­ჩა. ასი დღე და ასი ღა­მე და­ე­ხე­ტე­ბო­და უფ­ლის­წუ­ლი ტყე­ში. თა­ვი­დან ძა­ლი­ან გაბ­რა­ზე­ბუ­ლი იყო ჯა­დო­ქარ­ზე და წყევ­ლა-­კრულ­ვით იხ­სე­ნი­ებ­და მას, მაგ­რამ ნელ­-ნე­ლა ჩა­უ­ფიქ­რდა თა­ვის საქ­ცი­ელს. გა­ზაფ­ხუ­ლის ერთ დი­ლას, რო­გორც იქ­ნა, ღი­მი­ლით და უდარ­დე­ლად გა­იღ­ვი­ძა: მის წი­ნა­შე ის ქა­ლიშ­ვი­ლი იდ­გა და უღი­მო­და. უფ­ლის­წუ­ლი და ქა­ლიშ­ვი­ლი ბედ­ნი­ე­რად ცხოვ­რობ­დნენ და რო­ცა მე­ფე გარ­და­იც­ვა­ლა, ბრძნუ­ლად და სა­მარ­თლი­ა­ნად მარ­თავ­დნენ სა­მე­ფოს.
Duración უფ­ლის­წულ­მა ზე­დაც არ შე­ხე­და დე­და­ბერს. ისა­რი მო­ზი­და და ის­რო­ლა. შვე­ლი არც შერ­ხე­უ­ლა... მაგ­რამ სა­ნამ ისა­რი მის­წვდე­ბო­და, მშვე­ნი­ერ ყმაწ­ვილ ქა­ლად გა­და­იქ­ცა, ისა­რი მხარ­ში მოხ­ვდა და ძირს და­ე­ცა. აღელ­ვე­ბუ­ლი უფ­ლის­წუ­ლი მის­კენ გა­იქ­ცა. ჯა­დო­ქა­რი მას შუბ­ლშეკ­რუ­ლი მის­ჩე­რე­ბო­და. უფ­ლის­წულ­მა ჰკითხ­ა, - ვინ ბრძან­დე­ბი­თო? - მე უსი­ე­რი ტყის ჯა­დო­ქა­რი ვარ... - და­მეხ­მა­რეთ, ეს ქა­ლიშ­ვი­ლი უნ­და გა­და­ვარ­ჩი­ნოთ! - ვი­თომ რა­ტომ უნ­და გა­ვა­კე­თო ეს? - ჩა­ი­ქირ­ქი­ლა ჯა­დო­ქარ­მა. - მოკ­ვდე­ბა! - გებ­რა­ლე­ბათ? უფ­ლის­წუ­ლი ქა­ლიშ­ვილს და­აც­ქერ­და. იგი ძალ­ზე ფერ­მიხ­დი­ლი იყო და მხრებ­ზე ქე­რა და­ლა­ლე­ბი ეფი­ნა. უფ­ლის­წულ­მა ამო­ი­ოხ­რა და თან­ხმო­ბის ნიშ­ნად თა­ვი და­უქ­ნი­ა. ჯა­დო­ქარ­მა ხე­ლი ხელს შე­მოჰ­კრა, ქა­ლიშ­ვილ­მა თვა­ლე­ბი გა­ა­ხი­ლა, წა­მოდ­გა და ჭრი­ლო­ბა მყის­ვე მო­უ­შუშ­და. უფ­ლის­წულ­მა და­ა­პი­რა მას სიყ­ვა­რულ­ში გა­მოს­ტყდო­მო­და, მაგ­რამ ქა­ლიშ­ვი­ლი ისევ შვლად იქ­ცა და ტყე­ში გა­უ­ჩი­ნარ­და. გულ­მოკ­ლუ­ლი უფ­ლის­წუ­ლი ჯა­დო­ქარს მი­უბ­რუნ­და: - ეს რა ჯა­დო გა­უ­კე­თეთ? ახ­ლა­ვე და­მიბ­რუ­ნეთ ის ქა­ლიშ­ვი­ლი, თო­რემ... - მე­მუქ­რე­ბი კი­დეც? სამ­წუ­ხა­როდ, ვხე­დავ, რომ შე­ნი გუ­ლი ჯერ არ მომ­ბა­ლა. ეს ქა­ლიშ­ვი­ლი ჩე­მი ნათ­ლუ­ლი­ა, მაგ­რამ მი­სი ღირ­სი არა ხარ, ამი­ტომ ტყე­ში იხე­ტი­ა­ლებ მა­ნამ, სა­ნამ ნამ­დვი­ლი რა­ინ­დი­ვით კე­თი­ლი და მა­მა­ცი არ გახ­დე­ბი. ამის თქმა იყო და ჯა­დო­ქა­რი გა­უ­ჩი­ნარ­და. უფ­ლის­წუ­ლი მარ­ტო დარ­ჩა. ასი დღე და ასი ღა­მე და­ე­ხე­ტე­ბო­და უფ­ლის­წუ­ლი ტყე­ში. თა­ვი­დან ძა­ლი­ან გაბ­რა­ზე­ბუ­ლი იყო ჯა­დო­ქარ­ზე და წყევ­ლა-­კრულ­ვით იხ­სე­ნი­ებ­და მას, მაგ­რამ ნელ­-ნე­ლა ჩა­უ­ფიქ­რდა თა­ვის საქ­ცი­ელს. გა­ზაფ­ხუ­ლის ერთ დი­ლას, რო­გორც იქ­ნა, ღი­მი­ლით და უდარ­დე­ლად გა­იღ­ვი­ძა: მის წი­ნა­შე ის ქა­ლიშ­ვი­ლი იდ­გა და უღი­მო­და. უფ­ლის­წუ­ლი და ქა­ლიშ­ვი­ლი ბედ­ნი­ე­რად ცხოვ­რობ­დნენ და რო­ცა მე­ფე გარ­და­იც­ვა­ლა, ბრძნუ­ლად და სა­მარ­თლი­ა­ნად მარ­თავ­დნენ სა­მე­ფოს.
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars
×
¿Hola? Nos podrias regalar un "Me gusta"