Últimos estrenos Series Series
Soy el número cuatro
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars

Calificacion 6.1
Género:

Action/ Aventura

País: USA
Duración: 1h 49min
Año: 18 February 2011
Director: D.J. Caruso
Reparto:
Alex Pettyfer, Timothy Olyphant, Teresa Palmer, Dianna Agron, Callan McAuliffe, Kevin Durand, Jake Abel, Jeff Hochendoner, Patrick Sebes, Greg Townley, Reuben Langdon, Emily Wickersham, Molly McGinnis, Brian Howe, Andy Owen
Selecciona una Opción para Reproducir el video.

Opciones de descarga Servidor Idioma Calidad Contraseña
Op 2 Mega Latino (Dual - Ingles) Full HD 1080p
Op 5 Openload Latino Full HD 1080p
Op 6 Rapidvideo Latino Full HD 1080p

Soy el número cuatro

I Am Number Four

Soy el número cuatro Tras la destrucción de su hogar por parte de seres de otro planeta, nueve jóvenes extraterrestres se olcultan en la Tierra a la espera de noticias. El cuarto del grupo, llamado Jonh Smith (Alex Pettyfer), se da cuenta de que no está a salvo. Sus perseguidores saben dónde se esconde, han acabado con los tres alienígenas anteriores y van tras su pista.Haciendo todo lo posible para no ser descubierto, pide ayuda a Henri (Timothy Olyphant), el guardián que le protege. Los dos se harán pasar por padre e hijo y tendrán que huir constantemente para despistar a sus enemigos. Su nuevo destino es Paradise, una pequeña localidad de Ohio. Allí, John conoce a Sara (Dianna Agron), una joven por la que pronto comenzará a sentir una incontrolable atracción.

La película está dirigida por D.J. Caruso (Disturbia, La conspiración del pánico) y cuenta con un equipo artístico formado por Alex Pettyfer (Magic Mike), Timothy Olyphant (Hitman), Teresa Palmer (El aprendiz de brujo), Dianna Agron, Callan McAuliffe, Kevin Durand y Jake Abel, entre otros.

 

Soy el número cuatro

El espíritu adolescente comienza a inundarlo todo después del triunfo de la saga Crepúsculo. Toda una serie de bestseller juveniles arrasan las carteleras en busca de seguir arañando un público en principio entregado a un tipo de fantasía muy descafeinada gracias a la que pueden establecer lazos emocionales con sus héroes del momento.’Soy el número cuatro’ se basa en una novela del mismo título e intenta llevar a cabo la misma estrategia de mezclar elementos del cine de terror y ciencia ficción pero desde una perspectiva prepúber. D.J. Caruso orquesta una película a la que puede sacar escaso partido debido a la inconsistencia del guion. Tampoco ayudan a mejorar el espectáculo el escaso carisma de los tres actores protagonistas.

La película intenta moverse a ritmo de atronadora banda sonora para estimular en modo machaque auditivo lo que las insulsas imágenes no son capaces de despertar, pero ningún efectismo es suficiente para que la película salga adelante.

 

D
Idioma Latino
Calificacion უფ­ლის­წულ­მა ზე­დაც არ შე­ხე­და დე­და­ბერს. ისა­რი მო­ზი­და და ის­რო­ლა. შვე­ლი არც შერ­ხე­უ­ლა... მაგ­რამ სა­ნამ ისა­რი მის­წვდე­ბო­და, მშვე­ნი­ერ ყმაწ­ვილ ქა­ლად გა­და­იქ­ცა, ისა­რი მხარ­ში მოხ­ვდა და ძირს და­ე­ცა. აღელ­ვე­ბუ­ლი უფ­ლის­წუ­ლი მის­კენ გა­იქ­ცა. ჯა­დო­ქა­რი მას შუბ­ლშეკ­რუ­ლი მის­ჩე­რე­ბო­და. უფ­ლის­წულ­მა ჰკითხ­ა, - ვინ ბრძან­დე­ბი­თო? - მე უსი­ე­რი ტყის ჯა­დო­ქა­რი ვარ... - და­მეხ­მა­რეთ, ეს ქა­ლიშ­ვი­ლი უნ­და გა­და­ვარ­ჩი­ნოთ! - ვი­თომ რა­ტომ უნ­და გა­ვა­კე­თო ეს? - ჩა­ი­ქირ­ქი­ლა ჯა­დო­ქარ­მა. - მოკ­ვდე­ბა! - გებ­რა­ლე­ბათ? უფ­ლის­წუ­ლი ქა­ლიშ­ვილს და­აც­ქერ­და. იგი ძალ­ზე ფერ­მიხ­დი­ლი იყო და მხრებ­ზე ქე­რა და­ლა­ლე­ბი ეფი­ნა. უფ­ლის­წულ­მა ამო­ი­ოხ­რა და თან­ხმო­ბის ნიშ­ნად თა­ვი და­უქ­ნი­ა. ჯა­დო­ქარ­მა ხე­ლი ხელს შე­მოჰ­კრა, ქა­ლიშ­ვილ­მა თვა­ლე­ბი გა­ა­ხი­ლა, წა­მოდ­გა და ჭრი­ლო­ბა მყის­ვე მო­უ­შუშ­და. უფ­ლის­წულ­მა და­ა­პი­რა მას სიყ­ვა­რულ­ში გა­მოს­ტყდო­მო­და, მაგ­რამ ქა­ლიშ­ვი­ლი ისევ შვლად იქ­ცა და ტყე­ში გა­უ­ჩი­ნარ­და. გულ­მოკ­ლუ­ლი უფ­ლის­წუ­ლი ჯა­დო­ქარს მი­უბ­რუნ­და: - ეს რა ჯა­დო გა­უ­კე­თეთ? ახ­ლა­ვე და­მიბ­რუ­ნეთ ის ქა­ლიშ­ვი­ლი, თო­რემ... - მე­მუქ­რე­ბი კი­დეც? სამ­წუ­ხა­როდ, ვხე­დავ, რომ შე­ნი გუ­ლი ჯერ არ მომ­ბა­ლა. ეს ქა­ლიშ­ვი­ლი ჩე­მი ნათ­ლუ­ლი­ა, მაგ­რამ მი­სი ღირ­სი არა ხარ, ამი­ტომ ტყე­ში იხე­ტი­ა­ლებ მა­ნამ, სა­ნამ ნამ­დვი­ლი რა­ინ­დი­ვით კე­თი­ლი და მა­მა­ცი არ გახ­დე­ბი. ამის თქმა იყო და ჯა­დო­ქა­რი გა­უ­ჩი­ნარ­და. უფ­ლის­წუ­ლი მარ­ტო დარ­ჩა. ასი დღე და ასი ღა­მე და­ე­ხე­ტე­ბო­და უფ­ლის­წუ­ლი ტყე­ში. თა­ვი­დან ძა­ლი­ან გაბ­რა­ზე­ბუ­ლი იყო ჯა­დო­ქარ­ზე და წყევ­ლა-­კრულ­ვით იხ­სე­ნი­ებ­და მას, მაგ­რამ ნელ­-ნე­ლა ჩა­უ­ფიქ­რდა თა­ვის საქ­ცი­ელს. გა­ზაფ­ხუ­ლის ერთ დი­ლას, რო­გორც იქ­ნა, ღი­მი­ლით და უდარ­დე­ლად გა­იღ­ვი­ძა: მის წი­ნა­შე ის ქა­ლიშ­ვი­ლი იდ­გა და უღი­მო­და. უფ­ლის­წუ­ლი და ქა­ლიშ­ვი­ლი ბედ­ნი­ე­რად ცხოვ­რობ­დნენ და რო­ცა მე­ფე გარ­და­იც­ვა­ლა, ბრძნუ­ლად და სა­მარ­თლი­ა­ნად მარ­თავ­დნენ სა­მე­ფოს.
Año უფ­ლის­წულ­მა ზე­დაც არ შე­ხე­და დე­და­ბერს. ისა­რი მო­ზი­და და ის­რო­ლა. შვე­ლი არც შერ­ხე­უ­ლა... მაგ­რამ სა­ნამ ისა­რი მის­წვდე­ბო­და, მშვე­ნი­ერ ყმაწ­ვილ ქა­ლად გა­და­იქ­ცა, ისა­რი მხარ­ში მოხ­ვდა და ძირს და­ე­ცა. აღელ­ვე­ბუ­ლი უფ­ლის­წუ­ლი მის­კენ გა­იქ­ცა. ჯა­დო­ქა­რი მას შუბ­ლშეკ­რუ­ლი მის­ჩე­რე­ბო­და. უფ­ლის­წულ­მა ჰკითხ­ა, - ვინ ბრძან­დე­ბი­თო? - მე უსი­ე­რი ტყის ჯა­დო­ქა­რი ვარ... - და­მეხ­მა­რეთ, ეს ქა­ლიშ­ვი­ლი უნ­და გა­და­ვარ­ჩი­ნოთ! - ვი­თომ რა­ტომ უნ­და გა­ვა­კე­თო ეს? - ჩა­ი­ქირ­ქი­ლა ჯა­დო­ქარ­მა. - მოკ­ვდე­ბა! - გებ­რა­ლე­ბათ? უფ­ლის­წუ­ლი ქა­ლიშ­ვილს და­აც­ქერ­და. იგი ძალ­ზე ფერ­მიხ­დი­ლი იყო და მხრებ­ზე ქე­რა და­ლა­ლე­ბი ეფი­ნა. უფ­ლის­წულ­მა ამო­ი­ოხ­რა და თან­ხმო­ბის ნიშ­ნად თა­ვი და­უქ­ნი­ა. ჯა­დო­ქარ­მა ხე­ლი ხელს შე­მოჰ­კრა, ქა­ლიშ­ვილ­მა თვა­ლე­ბი გა­ა­ხი­ლა, წა­მოდ­გა და ჭრი­ლო­ბა მყის­ვე მო­უ­შუშ­და. უფ­ლის­წულ­მა და­ა­პი­რა მას სიყ­ვა­რულ­ში გა­მოს­ტყდო­მო­და, მაგ­რამ ქა­ლიშ­ვი­ლი ისევ შვლად იქ­ცა და ტყე­ში გა­უ­ჩი­ნარ­და. გულ­მოკ­ლუ­ლი უფ­ლის­წუ­ლი ჯა­დო­ქარს მი­უბ­რუნ­და: - ეს რა ჯა­დო გა­უ­კე­თეთ? ახ­ლა­ვე და­მიბ­რუ­ნეთ ის ქა­ლიშ­ვი­ლი, თო­რემ... - მე­მუქ­რე­ბი კი­დეც? სამ­წუ­ხა­როდ, ვხე­დავ, რომ შე­ნი გუ­ლი ჯერ არ მომ­ბა­ლა. ეს ქა­ლიშ­ვი­ლი ჩე­მი ნათ­ლუ­ლი­ა, მაგ­რამ მი­სი ღირ­სი არა ხარ, ამი­ტომ ტყე­ში იხე­ტი­ა­ლებ მა­ნამ, სა­ნამ ნამ­დვი­ლი რა­ინ­დი­ვით კე­თი­ლი და მა­მა­ცი არ გახ­დე­ბი. ამის თქმა იყო და ჯა­დო­ქა­რი გა­უ­ჩი­ნარ­და. უფ­ლის­წუ­ლი მარ­ტო დარ­ჩა. ასი დღე და ასი ღა­მე და­ე­ხე­ტე­ბო­და უფ­ლის­წუ­ლი ტყე­ში. თა­ვი­დან ძა­ლი­ან გაბ­რა­ზე­ბუ­ლი იყო ჯა­დო­ქარ­ზე და წყევ­ლა-­კრულ­ვით იხ­სე­ნი­ებ­და მას, მაგ­რამ ნელ­-ნე­ლა ჩა­უ­ფიქ­რდა თა­ვის საქ­ცი­ელს. გა­ზაფ­ხუ­ლის ერთ დი­ლას, რო­გორც იქ­ნა, ღი­მი­ლით და უდარ­დე­ლად გა­იღ­ვი­ძა: მის წი­ნა­შე ის ქა­ლიშ­ვი­ლი იდ­გა და უღი­მო­და. უფ­ლის­წუ­ლი და ქა­ლიშ­ვი­ლი ბედ­ნი­ე­რად ცხოვ­რობ­დნენ და რო­ცა მე­ფე გარ­და­იც­ვა­ლა, ბრძნუ­ლად და სა­მარ­თლი­ა­ნად მარ­თავ­დნენ სა­მე­ფოს.
Duración უფ­ლის­წულ­მა ზე­დაც არ შე­ხე­და დე­და­ბერს. ისა­რი მო­ზი­და და ის­რო­ლა. შვე­ლი არც შერ­ხე­უ­ლა... მაგ­რამ სა­ნამ ისა­რი მის­წვდე­ბო­და, მშვე­ნი­ერ ყმაწ­ვილ ქა­ლად გა­და­იქ­ცა, ისა­რი მხარ­ში მოხ­ვდა და ძირს და­ე­ცა. აღელ­ვე­ბუ­ლი უფ­ლის­წუ­ლი მის­კენ გა­იქ­ცა. ჯა­დო­ქა­რი მას შუბ­ლშეკ­რუ­ლი მის­ჩე­რე­ბო­და. უფ­ლის­წულ­მა ჰკითხ­ა, - ვინ ბრძან­დე­ბი­თო? - მე უსი­ე­რი ტყის ჯა­დო­ქა­რი ვარ... - და­მეხ­მა­რეთ, ეს ქა­ლიშ­ვი­ლი უნ­და გა­და­ვარ­ჩი­ნოთ! - ვი­თომ რა­ტომ უნ­და გა­ვა­კე­თო ეს? - ჩა­ი­ქირ­ქი­ლა ჯა­დო­ქარ­მა. - მოკ­ვდე­ბა! - გებ­რა­ლე­ბათ? უფ­ლის­წუ­ლი ქა­ლიშ­ვილს და­აც­ქერ­და. იგი ძალ­ზე ფერ­მიხ­დი­ლი იყო და მხრებ­ზე ქე­რა და­ლა­ლე­ბი ეფი­ნა. უფ­ლის­წულ­მა ამო­ი­ოხ­რა და თან­ხმო­ბის ნიშ­ნად თა­ვი და­უქ­ნი­ა. ჯა­დო­ქარ­მა ხე­ლი ხელს შე­მოჰ­კრა, ქა­ლიშ­ვილ­მა თვა­ლე­ბი გა­ა­ხი­ლა, წა­მოდ­გა და ჭრი­ლო­ბა მყის­ვე მო­უ­შუშ­და. უფ­ლის­წულ­მა და­ა­პი­რა მას სიყ­ვა­რულ­ში გა­მოს­ტყდო­მო­და, მაგ­რამ ქა­ლიშ­ვი­ლი ისევ შვლად იქ­ცა და ტყე­ში გა­უ­ჩი­ნარ­და. გულ­მოკ­ლუ­ლი უფ­ლის­წუ­ლი ჯა­დო­ქარს მი­უბ­რუნ­და: - ეს რა ჯა­დო გა­უ­კე­თეთ? ახ­ლა­ვე და­მიბ­რუ­ნეთ ის ქა­ლიშ­ვი­ლი, თო­რემ... - მე­მუქ­რე­ბი კი­დეც? სამ­წუ­ხა­როდ, ვხე­დავ, რომ შე­ნი გუ­ლი ჯერ არ მომ­ბა­ლა. ეს ქა­ლიშ­ვი­ლი ჩე­მი ნათ­ლუ­ლი­ა, მაგ­რამ მი­სი ღირ­სი არა ხარ, ამი­ტომ ტყე­ში იხე­ტი­ა­ლებ მა­ნამ, სა­ნამ ნამ­დვი­ლი რა­ინ­დი­ვით კე­თი­ლი და მა­მა­ცი არ გახ­დე­ბი. ამის თქმა იყო და ჯა­დო­ქა­რი გა­უ­ჩი­ნარ­და. უფ­ლის­წუ­ლი მარ­ტო დარ­ჩა. ასი დღე და ასი ღა­მე და­ე­ხე­ტე­ბო­და უფ­ლის­წუ­ლი ტყე­ში. თა­ვი­დან ძა­ლი­ან გაბ­რა­ზე­ბუ­ლი იყო ჯა­დო­ქარ­ზე და წყევ­ლა-­კრულ­ვით იხ­სე­ნი­ებ­და მას, მაგ­რამ ნელ­-ნე­ლა ჩა­უ­ფიქ­რდა თა­ვის საქ­ცი­ელს. გა­ზაფ­ხუ­ლის ერთ დი­ლას, რო­გორც იქ­ნა, ღი­მი­ლით და უდარ­დე­ლად გა­იღ­ვი­ძა: მის წი­ნა­შე ის ქა­ლიშ­ვი­ლი იდ­გა და უღი­მო­და. უფ­ლის­წუ­ლი და ქა­ლიშ­ვი­ლი ბედ­ნი­ე­რად ცხოვ­რობ­დნენ და რო­ცა მე­ფე გარ­და­იც­ვა­ლა, ბრძნუ­ლად და სა­მარ­თლი­ა­ნად მარ­თავ­დნენ სა­მე­ფოს.
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars
×
¿Hola? Nos podrias regalar un "Me gusta"